Νομίζω νιώθω περίεργα. Τζαι εν ξέρω τι
ακριβώς με κάμνει να νιώσω έτσι. Το ότι αγαπώ το χωρκό μου τζαι τον τόπο μου εν
δεδομένο. Τζαι ας είναι έναν απλό κοτσινοχώρι για μένα εν πολλά πράματα.
Τέλοσπάντων. Δαμέ εζιούσα ούλλη μου τη ζωή. Τωρά γιατί το βλέπω διαφορετικά;
Είχα τόσα πολλά σχέδια τόσα πράματα να κάμω τζαι ξαφνικά αναιρούνται ουλλα.
Πρέπει να μείνω στην Κύπρο. Τουλάχιστον φέτος. Τζαι το τουλάχιστον φέτος νιώθω
το οτι εν να γινεί για πάντα.Τζαι ξαφνικά ανακαλύπτω ότι πρέπει να μείνω δακάτω
ότι ετελέψαν ούλλα τζαι επήαν εξανεμιστήκαν ούλλα. Επέστρεψα μόνιμα. Ηρτεν η
μονιμότητα τζαι εκαρφώθηκεν μες το μυαλό μου τζείνη λέξη ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ εν θα
ξαναφύω εν να μείνω δαχαμέ. Το σοκ το αρχικό εξεπέρασά το. Είπαμεν εν οκ συμβιβάζομαι με όσα έχω. Βρίσκω
τζαι παιρνώ εννεν πρόβλημα. Το πρόβλημα μου εν η προσαρμογή στα νέα
δεδομένα. Που την ημέρα που ήρτα πίσω
παίζει να μεν έφκηκα έξω που το σπίτι. Επήα τζαι είδα κάποια άτομα που ήθελα να
δω. Αλλά ο καθένας έχει τη δική του ζωή τζαι τους δικούς του ρυθμούς .
-Να πάμε για καφέ ρε να τα πούμε. Έχει
έναν χρόνο να σε δούμε.
-Ναι καλό. Όποτε θέλετε. Πότε να πάμεν;
Τζαι τζιαμέ ξεκινάς να έβρεις μέρες τζαι
λαλούν σου μα δουλέφκουμεν, μα έτσι μα γιουβέτσι. Τζαι εσύ στέκεσαι όπως τον χάχα
τζαι λαλείς οκ ρε. Εν οκ. Κάποια στιγμή εν να τύχει που εν να πάει. Χαμογελάς
τζαι φέφκεις. Τζαι απορείς. Τζαι σκέφτεσαι. Τζαι απογοητέφκεσαι.
Τζαι νιώθεις λίο περίεργα τζαι λαλείς. Ε
εν που έλειπες τζαι εν ώστι να προσαρμοστείς.
Τζαι λαλείς εν οκ. Δώκε λίο χρόνο του εαυτού σου τζαι εν να σου περάσει
που εν να πάει. Τζαι μετά θέλεις να πάεις κάπου τζαι θέλεις παρέα. Τζαι ξεκινάς
τζαι στέλλεις μηνυματα τζαι βρίσκουν ούλλοι προφάσεις τζαι πελλάρες. Τζαι
γαμώτο δηλαδή έζησα σε τόσες χώρες. Πότε εχρηάστηκα παρεα για να πάω κάπου; Α;
Επιαννα τα πουρτού μου τζαι ίσιωνα. Τωρά τι μου ήρτεν; Σε κάποιαν φάση πιάνει με τελ η μαμ:
- Εν να
πάμεν πόψε στην εκδήλωση ένννεν; Εν να πάμεν μαζί.
Τζαι ένιωσα πολλά ωραία γιατί είχα κάποιον
να πάω μαζί του. Τζαι ήρτεν τζαι ο dad μαζί μας τζαι ειλικρινά εστέκουμουν μες την μέση του παναιρκού γιατί έτσι
μόνο μπορώ να χαρακτηρίσω την εκδήλωση τζαι
έβλεπα τον κόσμο που επέρναν. Έβλεπα τους ούλλους ζεφκαρούθκια, άλλοι να
κάθονται με την παρέα τους, αναγνώρισα τζαι παλιούς μου συμμαθητές, τζαι κόσμο
που πηένναμεν μαζί σχολείο, τζαι τζιαμέ ένιωσα ότι έθελα να βάλω τα κλάματα. Τζαι ξέρω πως οι γονιοί μου εν για χατήρι μου
που ήρταν τζαι επείραξεν με παραπανω.
Ηρτα πίσω μόνιμα ΜΟΝΙΜΑ, μόνη μου. Να
παρακαλώ τον καθένα να πάμεν κάπου, Να μεν έχω έναν πλάσμα να του πω πάμεν για
καφέ τζαι να μεν έβρει ένα ξορισμένο δικαιολογίες. Οι συνομήλικοι μου εφτιάξαν
τες ζωές τους εκάμαν οικογένειες, παρέες, μωρά. Τζαι γω τζιαμέ να στέκουμαι σαν
την κουκκούφα τζαι να μεν το χωνέφκω. Μεινίσκω με την οικογένεια μου , εν μας
χωρεί το σπίτι, εν έχω τίποτε, τζαι οι υπόλοιποι έχουν το δικό τους σπίτι,
σύζυγο,κοπελλούθκια έστω μια ροδέλα πας τα δαχτίλια τους. Έννεν ότι μου λείπει
ή ότι θέλω κάτι που τούτα ούλλα αλλά μέσα σε δέκα χρόνια άδε πράματα που εκάμαν
τζαι γω τωρά ίσια που τέλειωσα που το μάστερ ίσια που μαζέφτηκα σπίτι . Ππππι
τζαι αν ήταν που το χέρι μου ως τωρά ήταν να ήμουν αλλού να σπουδάζω ακόμα.
Ναι πρέπει να αρκέψω να το συνηθίζω. Εν να
μου περάσει. Που εν να πάει εν να το χωνέψω. Τζαι μεθαύριο που θέλω να πάω τζει
που θέλω να πάω θα σηκωστώ να πάω μόνη μου. Παίζει να το μετανιώσω. Συνήθως
είμαι οκ αλλά μόλις φτάσω στον προορισμό μου τζαι πάω να κατεβώ που το
αυτοκίνητο, πιάνει με τζαι θέλω να φύω τζαι εν με χωρούν οι τόποι.. οπως τζαι
να έχει εν να μου περασει απλα εν μέχρι να προσαρμοστώ.
