....

Πάντα στη ζωή μου ενώ εταξίδεφκα σε όλη την Ευρώπη, πιτσίρτα ακόμα πάντα μα πάντα, εφοοούμουν την Αγγλία. Έπερνε μου μακριά συγγενείς που εκάμναν χρόνια να έρτουν πίσω. Εκάμναν μωρά τζαι εν τα γνωρίζαμε μέχρι να έχουν λεφτά να έρτουν πίσω. –Πράμα που άλλαξε ευτυχώς, τωρά έρχονται κάθε καλοκαίρι - Πάντα επηένναν οι δικοί μας για κάποιο κακό σκοπό- πάντα κάποια εγχείρηση ήταν , κάποιος γιατρός τζαι έτσι πράματα. Τζαι πάντα άκουα ιστορίες εν κρυάδα εν σσίονι τζικάτω , εν έχει ήλιο, εν βρωμισμένα με τους πουστιοεγγλέζους .. Μια ζωή βουττημένοι μες στο λάι έτσι ελάλεν ο θείος …. Ήρτεν η ώρα να πάω να σπουδάσω, ο παπάς μου ελάλεν μου Αγγλία να πάω –μεν σκέφτεσαι τα χρήματα, τζαι μεν σκεφτείς λεπτό την απόσταση- τζαι η μάμα μου όι Ελλάδα να πάεις κόρη μου τζαι εν πιο εύκολα εν θέλω να ταλαιπωρηθείς.. Ξέρεις τζαι τη γλώσσα –λες τζαι αγγλικά εν ήξερα, λες τζαι είμαι παλαβή τζαι εν μπορώ να μάθω- τζαι έκαμα πως άκουσα της μάνας … Αλλά που να ήξερε ότι εν ο φόβος που νίκησε…

Έτσι και έγινε… Ελλαδάρα… Μπήκα στη σχολή , βγήκα μερικά χρόνια αργότερα… Επέστρεψα στα πάτρια εδάφη μετά από πολλή ταλαιπωρία… Δούλεψα … Έπεσα έφαγα τα μούτρα μου… Σηκώθηκα και τώρα… Μια ήταν η λύση… Λονδίνο , Άμστερνταμ ή Βερολίνο… Το Βερολίνο αποκλείστηκε … Εγώ στη χώρα των Χίτλερικών ΔΕΝ πάω… Δεν έχουμε την ίδια ιδιοσυγκρασία ρε παιδάκι μου πώς να το κάνουμε… Το Άμστερνταμ με περιμένει το 2013 αν όλα πάνε καλά θα πάω να κάτσω 1-2 χρονάκια... Και μας έμεινε το Λονδίνο… Σιγά μην και δεν….. Από όλους τους φόβους μου αυτός είναι ο μεγαλύτερος.. Δεν ξέρω καν το γιατί… Ο πάτερ φαμίλιας μίλησε: Και τώρα νομίζω ότι πρέπει να ακολουθήσεις τη συμβουλή μου… χμμμμ.. Δεν έγινε ακριβώς έτσι… Έξοδος Κινδύνου είναι για μένα…. Αγγλία δεν είναι μόνο το Λονδίνο…. Ούτε και μπορώ να κάνω ότι θέλετε… Ποτέ δεν έγινε αυτό σιγά μην γίνει τώρα. Χμμμμ…. Έκατσα, σκέφτηκα, έψαξα, ερεύνησα  και βγήκε η απόφαση… Αίτηση μία και μοναδική και φουρ για μεταπτυχιακό.

Οκτώβριος 2011: Κάθομαι στην βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου μετά από ένα γαμάτο μάθημα με ένα απίστευτο καθηγητή, που με έχει κάνει να στροφάρω αφανταστα… Με είχε ζορίσει ρε παιδάκι μου… Χρησιμοποίησε το μυαλό του ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΠΙΣΗΣ…. Επιτέλους μετά από χρόνια αδράνειας με καθηγητές που απλά δίδασκαν για να τα ακούν, με ετοιμοθάνατους επίκουρους και σνομπ λέκτορες, με εργοδότες πουλημένους με ένα τρισάθλιο μυαλό ακολουθούν τη γραμμή του χρήματος… Επιτέλους, κάποιος με βάζει να σκεφτώ, ρωτά την άποψή μου , ακούει αυτά που λέω τα αμφισβητεί και στοιχηματίζει μαζί μου την απάντηση στα ερωτήματα που τέθηκαν …. Δεν με νοιάζει αν είναι όλα όσα ακούγονται – και ακούγονται τα καλύτερα- αλλά το έχει ρε παιδάκι μου…  Η συνεργάτης του-που μπάι δε γουέι έχουμε την ίδια ηλικία- απλή , λιτή, δεκτική, προσιτή… Α ρε Ελλαδάρα … Ούτε σε μέιλ δεν απαντούσαν οι καθηγητές σου όχι να μου δώσουν σημασία…

Και συνεχίζω… κάθομαι στη βιβλιοθήκη … Μια απέραντη βιβλιοθήκη μόνο για το τμήμα μου παρακαλώ…Με υπολογιστές… ΩΩΩΩ ναι…. Αμέτρητους υπολογιστές για να έχουμε όλοι πρόσβαση… Και βιβλία , τα οποία μπορώ να δανειστώ!!! Ουάου… Ήντα καλά….

Κάθομαι στο τελευταίο τραπέζι…  Και απέναντι μου απλώνεται ότι ονειρευόταν η μάνα μου να βρω στην Ελλάδα. Τεράστιες εκτάσεις πράσινο γρασίδι, παγκάκια και όλα τα κομπλέ που βλέπει στην ΤιΒι.( Αντ΄ αυτού αντίκρισα ένα μαύρο κτίριο, που μέχρι να βγω μου μαύρισε τη ψυχή…) Μα το πιο υπέροχο από όλα είναι αυτό που βλέπω εγώ μετά το γρασίδι… Νερό… Ποτάμι…. Και αυτό το ποτάμι βγάζει σε θάλασσα…. Και έχουμε όλο το πακέτο… Θαλασσοπούλια…. Ήλιος…. Ο οποίος δεν θα κρατήσει για πολύ αλλά όσο κρατάει είναι υπέροχος ….

Φεύγοντας από δω… Με περιμένει το εμπορικό… Ένα μικρό βολικό εμπορικό που έχει ότι ζητήσω… Θα ψωνίσω φρέσκα προϊόντα από την αγορά , άμα με παίρνει θα πιώ και καμιά μπύρα στο στέκι μας… Θα πάω σπίτι, θα βρω τους συγκάτοικούς μου.. Θα μαγειρέψουμε κάτι μοναδικό που σίγουρα κανένας μας δεν έχει ξαναφάει στη ζωή του… Θα πούμε τα δικά μας… Θα συζητήσουμε περί ανέμων και υδάτων…Και μετά … μετά με περιμένει το μικρό μου δωματιάκι… Ζεστό … Γεμάτο βιβλία… Και μια ωραία γωνίτσα που με περιμένει να κουρνιάσω…

Αυτό ήθελα πάντα στη ζωή μου…  Ήλιο, νερό , υπέροχα τοπία σε ένα φιλόξενο περιβάλλον και ένα μικρό δωματιάκι για να κουρνιάζω….

Και τα βρήκα… εκεί που φοβόμουν περισσότερο….

Γιατρέ μου.. γιατρέ μου...

Το λοιπόν.. Εχτές  επήα στην γιατρό…. Στον  GP που λαλούν δακάτω!!!!

Ήταν τέλεια!!!! Επήαμεν πριν 2 μέρες όλοι οι συγκάτοικοι – είμαστεν τζαι πολλοί πανάθεμά μας- τζαι εγράφτηκαμεν… έκλεισεν μας  η εγγλεζούα ραντεβού με τη νοσοκόμα!!! Μεν σοβαρομιλάς λαλώ της!!! Ενθουσιάστηκα με το ρυθμό τους! Ξεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε!  Ανάφερα ότι έχω κάποια προβλήματα υγείας τζαι πρέπει να κάμνω αναλύσεις κάθε μήνα. Οκ λαλεί μου να σου κλείσω τζαι ραντεβού με τη γιατρό. Πρέπει να σε δει γιατρός τζαι να δηλώσεις τα φάρμακά σου… Θωρεί το τεφτέρι της .. Εν μου άρεσεν η φάτσα της… Λαλώ της…. Ξέρεις άλλαξεν ο μήνας τζαι εν έκαμα τις εξετάσεις μου σοου εν να πρέπει να με δει το συντομότερο…  Ταράμ.. Παίρνει μια φατσούα … Ττομόρουου λαλεί μου… Που το χάραμα έλα .. να σε δει πριν πιει καλά καλά καφέ να της φτιάξεις την μέρα!!! Μια χαρά… 

Το θέμα είναι ότι έχω ένα μικρό θεματάκι με τους γιατρούς. Δεν εμπιστεύομαι γιατρό εύκολα. Άμα δεν με γεμίζει το μάτι.. Άμα δεν με αρέσει να με εμπνέει ρε παιδάκι μου εμπιστοσύνη δεν μπορώ.. Και εκτός αυτού είμαι συνηθισμένη με τη γιάτρενά μου … Δεν μπορώ… Με είχε πιάσει ένα άγχος.. το στομάχι μου με είχε πιάσει..

Ξυπνάω το άλλο πρωί, πάω…. Περιμένω, περιμένω, περιμένω… Και με φωνάζουν!!!! Μέχρι να βρω τη γιατρό από το άγχος μου είχα χαθεί.. Πρώτη πόρτα αριστερά ήτανε πως κατάφερα και χάθηκα ένας Θεός ξέρει… Μπαίνω μέσα και την βλέπω… Χμμμμ, καλά αρχίσαμε μέχρι και η φάτσα της  με εμπνέει. Αστειεύτηκε για το γεγονός ότι χάθηκα με έπιασε στη κουβέντα για να χαλαρώσουμε και μετά ξεκίνησε…. Μέχρι τι νούμερο παπούτσια βάζω με ρώτησε…. Βλέπει τα χάπια μου .. Και ξεκινάει: Ποιος στα  έδωσε αυτά και γιατί? Είχες άλλες επιλογές γιατί στα έδωσε αυτά? ΩΩΩΩΩΩ,, τι είναι αυτό δεν έχουμε τέτοια στο England.. Xμμμμ να το δω καλύτερα… Και ανοίγει σελίδες, ιντερνετ, βιβλία ελέγχει κάνει ράνει… Πόσα κιλά είσαι? Με ζυγίζει… Πόσα κιλά ήσουν? Χμμμμμ… Ωραία … Ιστορικό οικογένειας από το 1800 ….Και αφού με επεξεργάστηκε σαν αρειανό και με πέρασε από ιερά εξέταση παίρνει ένα ακόμα πιο ωραίο ύφος και ξεκινάει να μου εξηγάει τα πάντα γύρω από την φαρμακευτική αγωγή που παίρνω, γιατί παίρνω αυτά και όχι τα χάπια που έχουν εδώ… Με εξήγησε για τις εξετάσεις που κάνω σε τι ωφελούν και πιο είναι το ρίσκο .. Αυτά τα ήξερα.. Τα έχω ακούσει και από άλλους γιατρούς..Αλλά αυτή εδώ έχει ξεπεράσει κάθε άλλο γιατρό… Μέχρι και τη γιάτρενά μου συναγωνίζεται.. Μην σου πω ότι υπήρξαν και στιγμές που την ξεπέρασε…  Κάνω να φύγω και μου λέει: Αύριο πρωί πάλι καλημέρα θα μας πεις!!! Εξετάσεις αίματος … Πείνα  από τις 10 και μετά θα σε πάρουμε 5 μπουκαλάκια ….

Όπα!!! Άρχισαν τα όργανα!! Αυτό και αν με άγχωσε! Αίμα δεν έχει καταφέρει κανείς να με πάρει χωρίς να γεμίσει το χέρι μου με μώλωπες, μελανιές, τρυπήματα λες και είμαι ναρκομανής και τέτοια.. Πωωωωωω… να δούμε τι με περιμένει αύριο!!! Έρχεται το αύριο πάω στην κυρία βαμπίρ, μια συμπαθητική κυριούλα που μέχρι και για το όνομά μου με ρώτησε… να με προφέρει σωστά μην με προσβάλει!!!! Για πότε με πήρε το αίμα δεν είχα καταλάβει.. Ούτε ανάσα βαθιά, ούτε τίποτα… 5 μπουκαλάκια άλλαξε, τίποτα δεν ένιωσα… Ούτε μελανιά, ούτε σημάδι… Ετσι ειλικρινά ενθουσιάστηκα.. Πολλά …

Και το ιστορικό συνεχίζεται… Μας έμειναν τα αποτελέσματα που ευχόμαστε να είναι καλά… Μέσα σε 2 μέρες γράφτηκα, με είδε γιατρός, με πήραν αίμα και την επομένη βγαίνουν οι αναλύσεις μου… Και όλα αυτά σε ένα δωρεάν σύστημα υγείας.. Καθαρά..ήσυχα.. ωραία.. χωρίς ταλαιπωρία και με αξιοπρέπεια.. Τι άλλο να ζητήσει κανείς…

Παίρνω την μάμμμμμμααα μου τηλέφωνο να της το πω… Ενθουσιάστηκα παραπάνω τωρά που τα είδα όλα μαζεμένα… Ανησυχεί τζαι τζείνη λες τζαι δακάτω εν έχουν καλούς γιατρούς!!!!! :)

 

άπονα μου φέρεσαι..

Τι γίνετε άμα σκέφτεσαι συνέχεια το μούτρο...Χμ… Γράφεις και σβήνεις 250 φορές την ανάρτηση τούτη… έρχονται στο μυαλό σου όλα όσα δεν πρέπει..πιάνει σε τζαι σκέφτεσαι όσα σου είπε τζαι λαλείς μαλάκα μπορώ να κάμω τζαι καλλύτερα ήντα τζαι κόλλησα μαζί σου απορώ…

Μετά θυμάσαι ότι σε χρησιμοποίησε ΝΑΙ έκαμέν το τζαι μετά είπεν σου είσαι μεγάλο κορίτσι ήσουν τζαι εσού τζιαμέ ήξερες τι έκαμνες…. Χμ… ναι όντως.. έχεις δίκαιο… ξέρεις όμως το κόλλημα που έχω μαζί σου τζαι εκμεταλλεύτηκες το… Είπαμεν τα πολλές φορές τζαι κάθε φορά καταλήγουμε στα ίδια. Εγώ να γράφω τζαι να σβήνω τζαι να προσπαθώ να βρω μιαν άκρη τζαι εσύ απλά να παίζεις μαζί μου.. χα χα ήντα καλά εν τέλεια έννεν? Απορώ αν τα λαλείς τζαι στα άλλα καθάρματα τζαι γελάτε ή αν που την ντροπή σου εν θέλεις καν να το παραδεχτείς τζαι σιωπάς τζαι σκέφτεσαι το κάποτε .. Αμαν εν τζείνες οι μέρες που εν αντέχεις καν το εαυτό σου τζαι απλά πίνεις… Αλλά που την άλλη έχεις έτσι εγωισμό που εν εκατάλαβες καν τι έκαμες ειλικρινά πέρκει να μεν εκατάλαβες καν τι έκαμες τζαι να βρίσκεις τζαι δίκαια του εαυτού σου. Τζαι ξέροντας σε βάλλω το σσιέρι μου στη φωθκιά εν έχεις ιδέα τι έκαμες… Εν σκέφτεσαι καν τις συνέπειες των πράξεών σου.. . 

Εν τζαι τα λόγια… Εν τζαι εν τζείνα που μετρούν … Εν όσα κάμνεις… Τζαι εν ταιριάζουν μεταξύ τους.. Ειλικρινά… Έχεις πολλά ίσσιους που λεν τζαι δακάτω δα.. Ειλικρινά πιο πολλά τζαι που μένα.. Εγωισμός.. Εγωισμός.. Υπέρμετρος εγωισμός..Αυτό είναι το κυριότερο πρόβλημά σου.. Εγωπάθεια.. Πληγωμένος εγωισμός και μη παραδοχή του… τζαι ένα σωρό άλλα ...Χμ.. και όλα όσα περιστρέφονται γύρω από το εγώ σου και το θαυμασμό που θες να έχεις από όλους όσους θεωρείς κατώτερούς σου… Φακ τζαι ξέρεις ότι είμαι το ίδιο έξυπνη … θα έλεγα είμαι τζαι πιο έξυπνή σου αλλά μεν το παρακάμουμεν....Είμαι ρε όμως !!! Μπορεί να είμαι πιο μικρή σου- ναι υπάρχει και μια άλφα διαφορά ηλικίας - τζαι να πατάς τζιπάνο τζαι να μου το φακκάς … αλλά ξέρεις πολλά καλά ήντα μυαλό έχω … ξέρεις ότι στον τομέα μου είμαι πολλά καλή … τζαι ξέρεις πολλά καλά ότι έκαμα πράματα που ούτε στα όνειρά σου έν έχεις τα κότσια να κάμεις… 

Τζαι ξέρεις πολλά καλά ότι τζείνα ούλλα που είσαι ..ήμουν … τζαι επάλεψά το .. τζαι άλλαξα… Τζαι εν το αντέχεις ρε μούτρο μου γιατί μπορώ να σε καταλάβω…Τζαι εν πουλώ εξυπνάδες.. Εν δύσκολη η κόλαση ναι…Αλλά εν ωραία να φκαίνεις που τζιμέσα ζωντανός..

Έλα πάρε με...

Έλα πάρε με, εκεί που το κορμί λυγάει
εκεί που το κορμί γεννάει
Έλα πάρε με, και θεϊκός μου γίνε στίχος
που τον χορεύει ο ρυθμός κι ο ψάλτης ήχος...

               Δεν έχω ιδέα τι έπαθα με το συγκεκριμένο τραγούδι... Ηρεμά με...Αφάνταστα.. Απλά ακούω το τζαι φέφκουν όλα.. Καθαρίζει το μυαλό μου... Καθάρια φωνή, σαν το κρύσταλλο... Κάθε λέξη φέρνει μου στο μυαλό κάτι πολλά θετικό... εικόνες... τρέχει... καλπάζει η φαντασια... 

         Νιώθω το γεμάτο παράδοση...Φκάλει μου μιαν ειλικρίνια η φωνή του τζαι έναν κάτι ξεχωριστό.. Εν μπορώ να το προσδιορίσω...Τζαι η μουσική ... μόλις ξεκινήσει το κομμάτι που ακούγεται η λύρα χάννω τα... σε ταξιδεύει... 

                 θάλασσα... στην παραλία μας.. τη δική μας θάλασσα... στον βράχο μας.. με μια νύχτα με φεγγάρι που καθρεφτίζεται σε μια ήρεμη θάλασσα.....    

                 βουνό.... χμ... στο παρατηρητήριο που ξεχνάω πως το λένε... στη 2η ψηλότερη βουνοκορφή της Κύπρου σε μια νύχτα γεμάτη αστέρια ...

                  δάσος... Εσθονία... στη μέση του πουθενά η ώρα να είναι 11 και να ξεκινάει να νυκτώνει .. και να παίρνει ο ουρανός κάτι χρώματα....

                 πεδιάδα.... Ρουμανία.... σε μια πεδιάδα γεμάτη ηλιοτρόπια... να τα χτυπάει ο ήλιος και να γίνονται χρυσός....

                  πάρκο... Βουλγαρία...........στο πάρκο της όπερας... εκεί στο παγκάκι μου... να πέφτουν τα φύλλα στο γρασίδι και στις κούνιες....

                   χιόνι.... Ρωσσία.... στη μέση της αυλής απλά να στέκεσαι με το χιόνι να φτάνει στο μισό μέτρο και απαλές νιφάδες να πέφτουν ....

                φωνές ... σε ένα μπαρ της Ισπανιας.. να χορεύει η σιτεμένη φλαμένκο και γω να κοιτάω εκστασιασμένη ενώ χτυπάω παλαμάκια....

                ιδρώτας... στο κορμί σου όταν χωρίς λόγο τρέχεις με την παρέα σου απλά γιατί ο τελευταίος εν πούζης.... :P

              τα θαλασσοπούλια που με ξυπνάνε κάθε πρωί στην Αγγλία μαζί με τον ήλιο που μπαίνει από το παράθυρό μου...

                η βροχή.... Πράγα... να λιάζομαι στο γρασίδι σαν τη γάτα και ξαφνικά να νιώθω τις πρώτες ψιχάλες της βροχής...και ο ήλιος να λάμπει...

                ο άνεμος.... Πολωνία... στην πλατεία του αγνώστου στρατιώτη... απλά να στέκεσαι εκεί να φυσάει και να ανεμίζει το μαλλί.... να μπλέκονται οι μπούκλες και να χρυσίζουν στον ήλιο....

             στο πουθενά με ένα μπλε ουρανό με άσπρα σύννεφα ...που ταξιδεύουν.....

             ένα χαμόγελο και μια φατσούλα των παιδιών μου....

Από χωριό σε χωριό....

             Το λοιπόν... Νομίζω έχω ένα μεγάλο πρόβλημα με τους Κυπραίους.. Τους Κυπραίους φοιτητές της Αγγλίας ειδικά.. Κάτι αππωμένους/ες που μου σπάζουν τα νεύρα μου τζαι κάμνουν με τζαι νιώθω ρεζίλι, που ειλικρινά εν αντρέπουντε Θεό.. 

          Παίρνω τα που την αρκή. Τωρά στα γεράματα ήρτα τζαι γω στες Αγγλίες να κάμω κανένα μάστερ γιατί από ότι φαίνεται στην Κύπρο αν δεν έχεις μάστερ όσο καλός και να είσαι δεν στο αναγνωρίζουν... Υστερείς (έτσι γράφεται?)ρε κουμπάρε μου σε κάτι.. Μειονεκτείς.. Λες τζαι εν τζίνο που εν να σε κάμει εξπέρ.. Τζαι εν σχολιάζω πως στον κλάδο μου κάμνουν κάτι άσχετο απλά για να έχουν μάστερ τζαι μετά ασχολούνται με κάτι άλλο. Την κριτική που ακούω επειδή κάνω ακριβώς αυτό που με αρέσει δεν την σχολιάζω.. " Κάμε κόρη μου τούτον που κάμνουν ούλλοι τζαι σιώπα που μου θέλεις τζαι συγκεκριμένα πράματα"είπε η συνάδελφος.. Άσε μας μωρή.. Θα με γαμήσει που θα με γαμήσει το διάβασμα ας είναι τουλάχιστον στον τομέα μου.. Να γουστάρω κιόλας... 

           Ξεφεύγω όμως τζαι εν μου αρέσκειιιι... Συνεχίζω... ήρτα που λαλείται σε ένα χωρκούι της Αγγλίας για το μαστερ, εν φημίζεται πολλά τζαι ούτε γκλαμουρους ένι... Αλλά μια χαρά..Φτάνει που μου αρέσκει... Συνεχίζω... Ήρθα αρκετά πιο νωρίς από ότι έπρεπε γιατί θέλω να εξερευνήσω το μέρος και τις γύρω περιοχές τώρα που είμαι χαλαρή... Τζαι τούτον κάμνω... Γυρίζω ούλλη μέρα ιγκόκνιτο... Άμαν με δεις πρέπει να με κοιτάξεις καλά για να καταλάβεις ότι είμαι Κυπραία.. Τζαι εν τζιαμέ που την πατούν οι περισσότεροι... Σε τούντο χωρκούι τελικά έχει πολλούς Κυπραίους .. Μα ακόμα χειρότερο έχει ακόμα περισσότερες αππωμένες, εμετικές Κυπραίες ειλικρινά... 

           Είσαι στα primark... Πρώτη φορά ήρτα Αγγλία παραδέχουμαι το τζαι αν δεν ήταν το μαστερ ούτε που θα επάτουν ένιγουέι είσαι στο κατάστημα τέλοσπάντων χαμένη τζαι αηδιασμένη που το χάλι... Περνά η Κυπραία που δίπλα σου τζαι φωνάζει στο φίλο και/ή γκόμενο: Πού πάεις ρε *ιλλο?

Ειλικρινά εν έχω πρόβλημα να βρίζεις.. Αλλά σπίτι σου! Τζαι είχεν τζαι μια συμπεριφορά .. Εντράπηκα χωρίς να το θέλω.. Εν ξέρω γιατί τζαι εν τζαι είμαι τζαι καμια σεμνότυφη... Που είσαι ρε *ίλλο? Μιλάς τζαι σπίτι σου έτσι ρα αππωμένη? Έπιαν με ένα κάτι εν ξέρω... Εντράπηκα.. Εθύμωσα...Αηδίασα... 

      Προχωράς... Είσαι Η&Μ (καταναλωτισμός ναι!) 4 Κυπραίες τζαι ένας Κυπραίος .. Τους ακούς από την είσοδο... Μάλλον ακούει τους τζαι η μάμμα τους στην Κύπρο ... το λίο πιο χαμηλόφωνα τζαι πιο διακριτικά εν υπάρχει έννεν... Επιδειξιομανία στο μεγαλείο της... Κοιτάξτε εδώ είμαστε... 

     Πάεις starbucks γιατί η γνωστή σου η Κυπραία εν πάει αλλού για καφέ τζαι τζιαμέ συναντάς όλους τους Κυπραίους μαζεμένους... Μαζί τζαι συγχωριανούς σου τζαι συστηνουν σου τους, σε στυλ εν τζαι η τάδε στο γιούνι μας τζαι επήενε τζαι τζίνη στο ίδιο λύκειο με σένα, εν σκαλιώτισσα ξέρεις την ? Τζαι περνά που τζιαμέ  η τάδε σταματά τζαι συστήνουν σας.. Χα χα ναι ρε γνωριζούμαστεν είμαστε ΧΩΡΚΑΝΕς που το ίδιο χαμενοχώρι είμαστε ρα μαλακισμένη Ούτε που τη Λάρνακα, ούτε που την Αγιάναπα.... Λαλεί στους υπόλοιπους Κυπραίους τζαι καλαμαράες εν που την Λάρνακα τζαι στο φατσοδεφτερο έχει μου καταγωγή Αγία Ναπα.. Έλεος..  Χαμενοχώρι ρα.... Είδες εθυμώθηκα τα τωρά τζαι φκαίνει το κοτζινοχωρκάτικο μου.. έλεος... 

           Συνεχίζω... Πάω τη βολτούα μου τζαι κάθουμαι να φάω σε ένα ας το πούμε φισιάτικο, κκαφέ που ούλλα λίο... Κάθουμαι ήρεμα τζαι ήσυχα... Χαλαρώνω.. Επαράγγειλα το φισσσ & τσιπσ μου που έκρουσεν η καρκιά μου να φάω τζαι να το απολαύσω... Απέναντι Κυπραίοι... Το χρυσοπράσινο μου φύλλο μέσα(κόπι που την πρας).. Αλλά νο γόρρρις... Εν να έχει άξιον λαλώ... Άδε τους τωρά που εν να ξεκινήσουν να κουτσομπολέφκουν.. Χε χε ήντα τζαι ήθελα τζαι εσκέφτηκά το ? Ξεκινά η ηλίθια η Κυπραία..Αφού τελείωσε με όλους ήρθε και η σειρά μου... Μα άδε την τζαι έτσι τζαι άλλωσπως τζαι γιατί έτσι τζαι γουβέτσι τζαι όσα πικρόχολα είχεν έριξεν τα ... Το κυπρεούι δίπλα τους μόκο... Να θωρεί πόξω το ηλιούι να προσπαθεί να τες μαζέψει αλλά που... Τον αμάζεφτο έχουν... έρχεται η γκαρσόνα , κάμνουμεν την κουβεντούα μας ... σχολιάζουν την προφορά τζαι προσπαθούν να έβρουν πόθεν είμαι σκοτζέζα ιμίσηι μου... άιρισh η άλλη ότι να είναι... τζαι σηκωνουμαι να φύω .. αμάνα μου ... τζαι ακούετε μια ατάκα για τα κιλά... ΜΟΥ... Αμάνα μου... Ασυναίσθητα απαντώ..Μεν τον θωρείς έτσι τζαι εν πέτρα θέλεις να πιάσεις να δεις? Τζαι για να μεν σου μείνει η απορία εν Κυπραία που είμαι τζαι το σhειρότερο κοτζινοχωρκάτισσα... Άτε τζαι τσίαρς ρε κοπέλια... ΩΩΩΩΩΩΩΩ ναι ...

Εν το ήθελα... Αλλά... έφηεν μου....

           όπως τζαι να έχει.. Εν τζαι έχω πρόβλημα.. Κάμνω παρέα τζαι με Κυπραίους τζαι με καλαμαράες οκ κκοουυλλ καταστάσεις.. χαλαρά...Απλά μερικές φορές φακκά μου , σπάζει μου τα νεύρα μου έν ξέρω γιατί... Πιάννει με... ήρτες σε μια κοινωνία που εν απρόσωπη, όι ακριβώς απρόσωπη απλά έχει ο καθένας το στυλ του τζαι εν σε σχολιάζει κανένας τζαι για τίποτε τζαι αν το κάμει κάμνει το διακριτικά, που μπορέι να μεν τους χωνέφκω τους Εγγλέζους αλλά τουλάχιστον εν κάμνουν έτσι ..Δε τζαι μάθε ρε κουμπάρε μου.. Προσαρμόστου... Τζαι σκέφτου απλά ότι τζαι ο απέναντί σου μπορεί να εν Κυπραίος...

Δευτέρα...

Κάθε φορά που
-γεμίζει το μυαλό μου με τζίνον....
-που πιάνομαι κορόιδο...
-θα νιώθω τζίντο κάτι....
-που θα πιστεύω ότι εν θα ξανασυμβεί
-που φέρομαι αλαζονικά τζαι υπεροπτικά
-που είμαι σίουρη για αισθήματα ΑΛΛΟΥ ΟΙ ΔΙΚΑ ΜΟΥ
-που σκέφτουμαι ότι οι ανθρώποι έχουν αξίες ακόμα
-που με ενδιαφέρει η άποψη του συγκεκριμένου ατόμου
-που πιστεύω ότι εν μπορεί να με χρησιμοποιήσει ξανά
-που πιστεύω ότι εν μπορεί να με χρησιμοποιήσεν τόσο
να το διαβάζω τούντο κομματούι δαμέ τζαι  να μου φέφκουν όλες οι σκέψεις...

Να θυμούμαι απλά τι συνέβηκε την Παρασκευή, τι έκαμα το Σάββατο και πως εξελιχτήκαν τα πράματα την Κυριακή.. μα πιο πολλά από όλα να θυμούμαι ότι σημέρα εν Δευτέρα τζαι  η πτήση μου φέφκει σε λίο ....

Τζαι το σημαντικότερο κάθε φορά που κρούζει μέσα μου  η φωτιά του στόκα να θυμούμαι τζαι τον επόμενο στίχο ... Απλές κουβέντες που να βρεις που να τα λένε όλα έτσι λαλώ τζαι γω ρε μπάμπη...

άτε καλό μας ταξίδι...
τζαι καλή ζωή που λέει τζαι ο Ισοβίτης...

1:15

           Παραιτήθηκα, απολύθηκα δεν ξέρω πιο από τα δύο.Για κάποιο λόγο εγύρισεν μου - πάντως όι γιατί είμαι άνεργη-

        'Εφτιαξα βαλίτσες, έκαμα αγροτουρισμό στην Κύπρο, εγύρισα την Ευρώπη τζαι είδα τζαι άλλους τόπους. Έκαμα εναλλακτικές διακοπές 20 μέρες σε ένα τσιατίρι μες τη μέση του πουθενά σε μια χώρα ξένη που αντί να μου γυρίσει άρκεψεν τζαι άρεσκε μου αλλά τζιαμέ που άρχισα να κρυώνω wtf εν ιούλης τζαι ήμουν με τα μακρομάνικα , άλλαξα χώρα και πάλι προορισμός το πουθενά....γνώρισα κόσμο... πολλύ κόσμο.. μοναδικές φάτσες και ξεχωριστές προσωπικότητες τζαι επέρασα αφάνταστα ωραία αλλά ήρτεν ο Σεμπτέβρης τζαι πρέπει να μαζευτώ σπίτι. Δυό μήνες ήταν αρκετοί νομίζω...

        Ήρτα στα πάτρια εδάφη , εφκάλαν με τζαι έξω οι φρεντς για το γουελκαμ τζαι τζιαμέ που έπηνα το ποτούι μου χαλαρά τζαι ωραία............. It's a quarter after one  I'm a little drunk and I need you now
Said I wouldn't call but I've lost all control and I need you now......

        Τι στο καλό? Λαλείς μου? Φέρτα μίλια σου ρα μισιρλού... Whats wrong with you pleon???eleos....