Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Εβδομάδα Επαγγελματικού προσανατολισμού...

Στα πλαίσια του επαναπροσδιορίζομαι αποφάσισα να έχω μια εβδομάδα επαγγελματικού προσανατολισμού. Τζείνο που μας στέλλουν στα σχολεία μια εβδομάδα στον επαγγελματικό χώρο που εσύ επιλέγεις ότι και καλά θες να σπουδάσεις. Ε αυτή την βδομάδα πάω δικαστήριο. 

Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος. Χριστέ μου βοήθα με. 

Πλήρης και παντελής απογοήτευση. Απογοητεύτηκα τα μαλα. 

Πόσος ξεπεσμός... πόση ασέβεια.. πόση απάθεια.. πόσο πόσο πόσο να μεν τους νοιάζει για το δίκαιο τζαι για το νόμο, για τον πελάτη τους, για τη διαδικασία, για για για.... 

Αηδίασα... Απογοητεύτηκα.. εν ξέρω... 

Τούτο είναι; Δαμέ εκαταλήξαμεν; Στο δικό μου το μυαλό ή καλύτερα στη δική μου την σκέψη τα δικαστήρια και οι άνθρωποι του δεν ξέρω και εγώ ποιου  δεν φορούν φανέλες που φαίνεται ο αφαλός τους, φορούν ρούχα καθαρά σιδερωμένα, ντύνονται καθώς αρμόζει, μπορεί να είμαι λίο παλιομοδίτισσα που τες θέλω με ένα σοβαρό ταγιεράκι τζαι όι με κολάν, τζαι πουκάμισο άσπρο τζαι όι φανέλα. Τζαι φούστα που εν φαίνεται ο κώλος τους με το συμπάθκιο εν σε αίθουσα δικαστηρίου που είσαι όι στου Καρρά τζαι στου Νότη;  ούτε έχουν έτσι συμπεριφορά τζαι ξέρουν τι τους γίνεται . Οχι όμως τζαι να σε νοιάζει πιο πολλά το χρώμα του κραγιόν σου ή η αν εχάλασε η μπλούκλα πιο πολλά τζαι που το αν έπρεπε να είναι ex parte ή αίτηση.  Ρωτά σε κάτι  η/ο δικαστής τζαι ξέρεις να απαντήσεις επί της ουσίας,  τζαι ο δικαστής κάμνει ερωτήσεις βάσιμες τις οποίες η απάντηση δεν αναγράφεται στην πρώτη σελίδα της αίτησης που γράφει μπροστά της. Έχει μια άλφα ηλικία ώστε να έχει εμπειρία στην πλάτη του, να ξέρει που παν τα 4 του τζαι να εδουλέφτηκεν καλά να έχει τριβή με το αντικείμενο, να έμπηκε σε αίθουσα δικαστηρίου μετά τις 10μιση first chair. 

Επήεν πιον... Επήαν τζείνοι οι ανθρώποι που το είχαν τζαι εμπνέεαν σε.. Εμιλούσαν τζαι εσυζητούσαν με επιχειρήματα τζαι αναδεικνύαν θέματα για προβληματισμό. Τίποτε... Πιο ξενέρα φάση έβερ... Ενόμισα ότι ήταν να πάω τζαι να εμπνευστώ να ξυπνήσει μέσα μου τζείνο το κάτι. Μαλακίες το πιο σίγουρο είναι να ξυπνήσε μέσα μου το η κουτσή Μαρία εκατάφερεν τα εσύ γιατί οχι... 

Απογοήτευση πλήρης... 

Τουλάχιστον όμως έχει καλό φυσικό χυμό πορτοκάλι τζαι τοστάκι. 

Οψόμεθα.. Λίγο να κατακτήσουμε τους φόβους μας με τα αγοραφοβικά μας τζαι είμαστεν πόμπα. 

Εν να δείξει.. 

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

Who are you when no one is watching?

Στα πλαίσια του επαναπατρισμού είναι και η μετακόμιση. Μια μετακόμιση που δεν μπορώ να πω αν ήταν επώδυνη ή όχι. Ήρθε τόσο βιαστικά που απλά τα μάζεψα και έφυγα. Τα φόρτωσα όλα στο φορτηγάκι και έφυγα. Έτσι απλά. Και μετά νόμιζα ότι ανάσανα. 

Κούτες και άλλες κούτες. Σαν μηχανή του χρόνου. Δεν είναι μόνο όσα έφερα είναι και όσα είχαν ξεμείνει. Πακεταρισμένα. Κλειδωμένα. Σκονισμένα. Ξεχασμένα. Και ήρθε η στιγμή. Ανοίγεις, τακτοποιείς, θυμάσαι. Ανοίγεις καλά κλειδωμένα συρταράκια με αναμνήσεις. Κάποιες πονάνε, κάποιες πλέον δεν σου κάνουν αίσθηση. Και στέκεσαι εκστασιασμένη Μπράβο Μισιρλού!!

Κάθε κούτα και μάθημα. Έτσι είναι... 

Βρίσκεις παλιά CD.. CD  ρε φίλε.. Ευκαιρία να αναπολήσεις... Και στο ξεκαθάρισμα τα cd πάνε στο αυτοκίνητο... 

Μεταξύ των πραγμάτων που λατρεύω να κάνω όταν οδηγώ είναι να ακούω μουσικής της αρεσκείας μου. Έτσι και έγινε. Πατάς το play και ξεκινά... Τραγούδια μιας άλλης εποχής... 

Η Μισιρλού στον πυρήνα της. Αυτό το δισκάκι ήταν αυτό που ήμουν πραγματικά. Φτιαγμένο από μένα με αγάπη. Το κάθε τραγούδι ξεχωριστό. Προσδιόριζε κομμάτια του εαυτού μου. Και εκεί που ξελαρρυγιαζόμουνα και απολάμβανα ήχους, μουσικές και μυρωδιές και ότι άλλο μπορεί να φανταστείς έρχεται σαν καταιγίδα να ταράξει τον φαινομενικά ηλιόλουστο ουρανό μου. 

Όταν έφτιαχνες αυτό το σιντι ήξερες ακριβώς ποια είσαι και τι θες. Στα 30 σου είσαι μετέωρη και χαμένη. Χαμένη κορίτσι μου... Τι δεν καταλαβαίνεις; Ούτε καν το στυλ σου δεν  ξεχωρίζεις πλέον. Έχεις αλλοτριωθεί τόσο που έχεις χάσει και τη δυνατότητα προσανατολισμού.

Χαμένη... Αλλοτριωμένη... Αποσυντονισμένη... Ντροπιασμένη.... 

Ποια είσαι; Τι θέλεις; Πού πας; ώωωωω ρε που μπλεξαμε...

Ποιος είσαι όταν κανένας δεν κοιτά/παρακολουθά;  



Μαλακίες εδώ δεν ξέρω ποια είμαι όταν ξυπνάω...